Nul uit twee

En dat is even drie keer slikken…  

 

Dat we het de eerste wedstrijd, vorige week, moeilijk zouden krijgen dat wisten we wel. Dat het zo moeizaam ging, dat weer niet. Maandagavond stond de tweede wedstrijd op de agenda. Dankzij een snelle reactie van de KNVB en dus een tijdelijke spelerspas kon Max Bronswijk zijn zaaldebuut maken. Echter moest Max ook hier eerst plaatsnemen op de bank. Wat uiteraard tot de nodige hilariteit leidde.  

 

Max draagt dit seizoen het beroemde rugnummer vijf van, supporter, Dave Bierhuizen. Die samen met Wesley Banis en Freek van ’t Land het team achterna was gekomen naar Sportcentrum West, daar waar scherven ooit geluk brachten. Vandaag ontbeerde het ’t Schiebroekse zaalteam echter aan dat geluk.  

 

De grote doelman van Maense wist de bal op elke (on)mogelijke wijze uit het doel te houden. Qua spel was er wel verbetering zichtbaar, zeker toen Max zijn invalbeurt maakte. De Zondag Selectie speler werd meteen ook maar niet meer gewisseld. Het meeste leed was echter al geleden. De drie Maense doelpunten, die qua spel en zaaltechniek zeker al een stuk verder waren, vielen in de eerste helft in rap tempo achter elkaar. En dus keken we al pijnlijk snel tegen een 3-0 achterstand aan. In de laatste seconde voor rust bracht Stefan Boers de spanning enigszins terug in de wedstrijd. Met een bekeken schot in de verre hoek verschalkte hij de doelman na een assist van Thomas van Kan.  

 

Halverwege het bankwisselen en even een beetje bijpraten hoe het beter kon en moest. Meteen na rust gaf Jurriën Minke de bal mee aan Max Bronswijk. De debutant trof goed raak en schoot zo de aansluitingstreffer tegen de touwen. Het geluk ontbrak ons wederom bij diverse kansen en we zagen dat we er nog niet zijn bij de vierde en vijfde Maense treffer. Ook de warrig leidende scheidsrechter hielp niet echt mee. De door hem zelf bedachte spelregels paste hij niet consequent toe, maar hoe kunnen we ons daar nou nog steeds druk om blijven maken…  

 

Er is nog veel werk te doen, dat is één ding dat zeker is. Als je al sinds mensen heugenis op het veld geen nederlaag heb geleden is het even wennen als je in de zaal twee keer op rij verliest en komt automatisch het bekende gemor. Maar zoals na afloop ook terecht werd opgemerkt, win je de komende twee wedstrijden dan heb je meer punten dan vorig seizoen uit de eerste vier duels. Er is dus nog niets aan de hand om maar vooral de positieve kanten te blijven bekijken.  

 

Volgende week liggen er weer nieuwe kansen. In de Wilgenring wordt er dan om 20.00 uur gespeeld tegen Margriet 2. Een onbekende tegenstander.