Conditioneel onderuit tegen iets sterker Maense

Een gebrek aan wissels in het tweede bekerduel kost Zaal 1 de kop.

Voor de tweede bekerwedstrijd moest Neptunus-Schiebroek een uitwedstrijd spelen tegen Maense 2. Het duel dat niet, logischerwijs, gespeeld werd in Sportcentrum West, was naar Schiedam verhuisd. Om 22.00 uur was de aftrap in Sporthal Margriet. Zondagmiddag begonnen de problemen voor coach Wilko Poulie. Een spelerstekort zat eraan te komen. Maandagochtend de volgende afmelding. Eerste back-up wordt geprobeerd, geen resultaat. Maandagavond opnieuw een speler minder. Tja…en wat doe je dan als je door al je opties heen ben na de volgende optelsom; Jurriën Minke; nog geblesseerd, Stefan Boers; mag niet van de hoofdtrainer (maar ook vanwege eigen voorzorg), Matty Häupler, ‘beurs’-achtige pijntjes, Lucas van Kan; LEO-ziek, Thomas van Kan; onvindbaar door een Haagse-date, back-up David van Dijk; kinderslapeloosheid, Quincy Suurbach; tot laat werken bij Mac-Berkel, Tim Häupler; knie-pijntjes, Roland van Deelen; onbereikbaar (belt terug als de wedstrijd al begonnen is), Simon Koeleman wordt smekend bereid gevonden om erbij te zijn en zegt loyaal toe, maar dan zijn er precies vijf spelers met doelman Ashwin Meijer, broertje Rohan, en de gebroeders Bronswijk; Max en Matthijs. Het noopte coach Wilko tot stress. Afbellen, het schoot even door het hoofd. Een kat in het nauw maakt rare sprongen. Mark van Leeuwen app’en. Het antwoord: geen probleem! Een keertje moet kunnen en die mening delen we gezamenlijk, net als de verantwoording!


Na veel kunst en vliegwerk konden er door coach Wilko voldoende spelers op het wedstrijdformulier worden geschreven. En ontkennen heeft geen zin meer...

Uiteraard wil Mark eerst even kaarten in de "Bon”, alwaar natuurlijk door ondergetekende gehoor aan wordt gegeven. Simon doet mee en supporters Stefan en Jurriën worden uit alle hoeken opgespoord waardoor, weliswaar iets later dan gepland, er nog even één spelletje 31’en gespeeld kan worden in de "Bon”. Ashwin en Rohan arriveren op het geplande verzameltijdstip en we vertrekken naar Schiedam. Onderweg belt Max. Stefan neemt op, want coach Wilko rijd. De blik in gedachten doet vermoeden van een afmelding, gelukkig niet, ze staan slechts in de verkeerde hal, het eerder genoemde Sportcentrum West. Het zal de familie Bronswijk, inclusief moeder Renee, niet voor de laatste keer overkomen waarschijnlijk…

Goed, al met al kunnen we op tijd beginnen aan de wedstrijd. Maense, dat met 10 man is afgereisd naar de Margriet-hal doet een uitgebreide warming-up. Het lijkt wel Champions League, ik citeer Matthijs. Of is het een Zwarte Pieten training, alleen de verschillende kleding-kleuren ontbreken, ze zijn dan wel erg vroeg dit jaar en dat ondanks die rare Hollandse discussie (= allemaal positief bedoeld hoor!). We houden het allemaal redelijk in evenwicht de eerste acht minuten. Tot dat ene moment, één momentje van onoplettendheid, 1-0 achter! Zuur, zonde en onnodig. Ziet ook Thomas van Kan op de tribune die rechtstreeks vanuit Den Haag, via ook Sportcentrum West, de juiste zaal heeft weten te vinden. Na een één-twee met Simon raakt Mark de paal, dat had de gelijkmaker moeten zijn. Neptunus-Schiebroek rook kansen. Ze waren er, Mark kreeg er nog eentje, weer niet. Vijf minuten voor de rust krijgen we een vrije trap omdat de doelman met de bal in zijn handen uit zijn doelgebied glijdt. Simon legt aan en aanvoerder Max schiet knap binnen, heerlijk doelpuntje hoor, 1-1. De ‘thuisploeg’ weet ’t niet meer. Ze zoeken naar mogelijkheden, maar met Max en Mark als regelaars staat het als een huis de eerste helft. En uiteraard vergeten we de fantastische reddingen van Ashwin niet! Matthijs geeft vlak voor de drinkpauze een geniale bal op Mark die inschiet en de bal via een Maense-been in het doel ziet verdwijnen, 1-2!

Met slechts één wissel ziet coach Wilko halverwege dat we dit niet nog een helft zo gaan volhouden. Een vriendelijk knikje naar de ingevallen scheidsrechter Kocak helpt tot in sommige twijfelgevallen, maar niet voldoende. Een niet al te beste start in het tweede bedrijf levert niet alleen de gelijkmaker op van Maense zijde, maar ook een 4-2 achterstand. Na het vierde Maense-doelpunt geeft Mark een geweldige pass op Matthijs. Die, weliswaar in twee instanties, de bal goed inschiet en de spanning lijkt terug te brengen in de wedstrijd, 4-3. We houden nog even stand op de laatste adem. Acht minuten lang zijn we op zoek naar de gelijkmaker maar die komt er niet. Dan slaan ze toe, 5-, 6-, 7- 3 en dat wordt gevierd alsof ze de Champions League hebben gewonnen of valt ’t Sinterklaasfeest gewoon vroeg dit jaar, de goedheiligman ontbrak in ieder geval. Ook scheidsrechter Kocak ziet het met lede ogen aan. Je ziet hem denken, als ik wat strenger zou durven zijn dan had ik ze geholpen, waarschijnlijk niet in deze context, maar wel iets in die strekking.

Het slotakkoord is toch voor ons. Matthijs, geïrriteerd, neemt snel een vrije trap, niet voldoende afstand zegt de scheidsrechter, overnemen! Matthijs blijft achter de bal staan en laat broer Max er niet tussenkomen, alsof hij wil zeggen: "deze is van mij”. En dat was ‘ie zeker. Met een schitterend en nonchalant puntertje schiet hij de bal op doel. Voor de doelman erbij kan zorgt Rohan ervoor dat de bal dusdanig, bewust, van richting veranderd dat de 7-4 nog valt.

Natuurlijk, deze tegenstander is een klasse beter, hoewel dat niet geldt alle individuen, maar een gebrek aan wissels heeft Neptunus-Schiebroek Zaal 1 vanavond de kop gekost. Na afloop wordt uiteraard invaller Mark bedankt voor de gemaakte speelminuten en meters. Unaniem wordt het eigen doelpunt van Maense omgezet in een doelpunt voor Mark. Zo kan ook Mark worden toegevoegd aan de topscorerslijst. De "Zwarte Piet” is voor coach Wilko met een dikke knipoog naar de betrokkenen ;).