Zaal 1 vindt aansluiting met de subtop

Neptunus-Schiebroek Zaal 1 is sinds de start vorig seizoen van de wisselende prestaties, maar het laat de laatste weken toch enigszins een stijgende lijn zien.

Op woensdagavond (11 december jl.) werd er gespeeld tegen hekkensluiter Alexandria’66. Wedstrijden op woensdag zijn lastig. Veelal wordt er gewerkt die avond ofwel wordt het lastig om een verslag snel online te krijgen vanwege de drukke dagen voor het weekend. Deze week was dat nog eens extra omdat er ook op vrijdagavond gewerkt moest worden. Bijna het gehele zaalteam was present om coach Wilko Poulie van dienst te zijn bij een grote, jaarlijkse, catering in de voormalige Van Nelle Fabriek. Om ook Jan D. Swart tevreden te houden mocht Matty Häupler gaan kaarten, maar de rest moet het kerstklaverjassen aan zich voorbij laten gaan.

Goed, de wedstrijd. Stefan Boers ontbrak. Hij moest werken. Verder werd het nog een beetje spannend of Matty het wel zou halen. Hij had immers ook de tas. Onderweg contact met Wilko, maar vroeg zich bij de Zevenkampse Ring af, toen hij alsnog op tijd arriveerde, waar dat rode autootje was. Die was er niet omdat het Thomas van Kan was geweest die de coach gesommeerd had om deze keer mee te rijden. De gebroeders Bronswijk konden vanwege oponthoud pas na zevenen aansluiten. De tegenstander liet echter ook weer op zich wachten. En kwam tien minuten te laat in de zaal. Alexandria’66 had voorafgaande aan het duel nog geen enkele keer gewonnen, maar wel drie keer gelijk gespeeld. Controlec zat een paar weken geleden in dat zelfde schuitje en toen kregen wij in de laatste minuut het verliezende tegendoelpunt tegen. Neptunus-Schiebroek was deze avond naar Zevenkamp vertrokken met maar één doelstelling: "Dit mocht niet nog een keer gebeuren”. Maar dan spelen we tegen een tegenstander als Alexandria’66 met daarin allemaal irritante spelers (40+) die het bloed letterlijk onder je nagels vandaan halen. Daar kunnen we slecht mee omgaan en wat gebeurd ons dan, we staan na 4 minuten met 1-0 achter. Als dan na een paar kansen de gelijkmaker uitblijft, dan worden we onrustig en gaan we op elkaar mopperen. Daarmee spelen we dergelijke tegenstanders echter precies mee in de kaart, maar de thuisploeg was niet in staat de score verder uit te breiden.

Na ruim een kwartier spelen onderschept captain Lucas van Kan de bal en werkt zelf keurig af, 1-1. Als Max en Mathijs Bronswijk zijn ingevallen maken ze hun te laat komen meteen goed. Max geeft de assist en Mathijs rond af, 1-2. Dan raakt Alexandria’66 de paal en dat is meteen het teken dat we er nog niet zijn. Aan de andere kant doet Max precies hetzelfde en blijven we steken op 1-2. Tot vlak voor rust als Thomas van Kan de assist geeft en Simon Koeleman met links de bal tegen de touwen schiet, 1-3. Halverwege praten we over de tegenstander. Van wie al een tweetal spelers met geel naar de kant moesten. We moeten ons er niet zo druk om maken, ook al is dat lastig en werd zelfs coach Wilko toegesproken om het goede voorbeeld te geven door de eigen spelers.

De tweede helft startte we met concentratie problemen. En dat is ook niet voor de eerste keer dit seizoen. Al in de eerste minuut scoort Alexandria’66 de aansluitingstreffer, 2-3. Dan krijgt vice-captain Max het op zijn heupen. Hij legt de basis voor twee doelpunten. Eerst neemt hij de bal geweldig met de borst aan en stuurt in één keer Lucas weg. Lucas schiet ons naar een veiligere voorsprong, 2-4. Een paar minuten later stuurt Max zijn broertje Mathijs weg die niet zelfzuchtig is en de bal keurig aflegt op Matty die het doelpunt scoort, 2-5. Na de aftrap verovert Mathijs de bal en stuurt, de op snelheid zijnde Thomas weg en hij scoort ons zesde doelpunt, 2-6. De score krijgt een nog beter aanzien. Mathijs scoort na een assist van Matty, 2-7. We hebben dan nog ruim 5 minuten te spelen, maar we laten ons te ver terug drukken op eigen helft. Thomas maakt een overtreding en moet vanwege een optelsom voor 2 minuten naar de kant met geel. Alexandria’66 scoort vrij snel een doelpunt (3-7) en daardoor mag Thomas terug. Hij stelt Simon in staat om te scoren, maar de dubbele kans kan niet worden omgezet in een doelpunt. In de laatste minuut krijgen we een vrije trap te nemen. Zoals altijd in de zaal is de vrije trap indirect. Thomas vraagt nog even aan de scheidsrechter of het telt als de bal via de doelman in het doel gaat. Hij krijgt een bevestigend antwoord en schiet hard op doel. Via de voeten van de doelman gaat de bal het doel in. Het ontgaat de scheidsrechter en hij keurt dit ‘doelpunt’ af en fluit meteen voor het einde van de wedstrijd.



In de kleedkamer ontdekt Wilko dat de scheidsrechter 3-6 heeft opgeschreven en laat dit nog even aanpassen. Zeker tegen deze tegenstander! De traditie (alleen voor insiders) van Thomas heeft ons ook vanavond weer aan een overwinning geholpen. We keren tevreden terug naar huis. Na twee ontnomen overwinningen en de pijnlijke nederlaag bij Controlec nu weer eens een verdiende drie punter alhoewel het niet een ‘gewoon lekker potje zaalvoetbal’ was.

Vijf dagen later staat er voor Zaal 1 vervolgens alweer een nieuwe wedstrijd op de agenda. We speelden op woensdag nog om 19.00 uur, maar ditmaal moesten we pas om 22.00 uur spelen en nog in Gouda ook. Nou ja, het beste ervan maken dan maar en dus eerst even kaarten in de bon! Simon stal de overwinning, maar de verliezende finalist (uw verslaggever) sneed zichzelf in de vingers. Na de vriendinnen van Ashwin en Lucas was het ditmaal de beurt aan Thomas om zijn vriendin mee te nemen naar een zaalwedstrijd. Echter, ook deze week volgde Thomas zijn traditie. Max en Mathijs Bronswijk zijn met ouders een weekje weg en niet zomaar even weg, nee, gelijk maar naar Dubai. Volgende keer gaan we mee!

Wij arriveren, zoals gewoonlijk, natuurlijk weer ruim op tijd in de sporthal. Omgekleed en wel komt een speler van GZV Watergras 8 het formulier bij ons brengen, maar daar staan slechts drie namen op. De hoofdklasse wedstrijd voor ons van een ander team van GZV doet direct vermoeden dat daar spelers vandaan moeten komen. Die wedstrijd verloopt echter met een behoorlijk kort lontje aan beide kanten en dus is er op het aanvangstijdstip van 22.00 uur geen enkele speler van de thuisploeg te bekennen. Het zal toch niet weer hé!? Door dit oponthoud beginnen we ook deze week 10 minuten te laat. Én, het begint aan alle kanten eentonig te worden, we starten slap en ongeconcentreerd. Tot frustratie van doelman Ashwin Meijer staan we na drie minuten spelen niet met 1, maar zelfs met 2-0 achter tegen deze zeer matige tegenstander, ook al staan ze hoger op de ranglijst én hebben ze spelers van een hoger team geleend.

We staan daarna niet met onze ruggen tegen de muur en een assist van Matty wordt door Thomas keurig afgewerkt, 2-1. Hierna hebben we nog steeds de overhand. Captain Lucas mist scherpte en precisie en dat zijn juist de twee dingen waarvan we het vaak moeten hebben. We krijgen veel kansen. Na een assist van Rohan Meijer schiet Simon de bal op de paal en de doelman van GZV haalt de bal op alle (on)mogelijke manieren uit het doel. Inzetten van Lucas, Stefan en Thomas worden gekeerd. Na een kwartier spelen staat Thomas perfect opgesteld als Simon (ook goed gezien) de bal met een subliem hakje voor hem klaarlegt, 2-2! GZV trapt af en Matty onderschept de bal. De thuisploeg staat verkeerd opgesteld. Matty kan zo doorlopen én scoren, 2-3!

Echter laten we GZV weer terugkomen in de wedstrijd. De thuisploeg maakt dankbaar gebruikt van de geboden ruimte en de vrije doortocht. Achtereenvolgens vallen de 3-3 en 4-3. En dus konden we weer op jacht naar de gelijkmaker. Lucas vindt het nu mooi geweest. Hij schiet eerst nog op de paal, maar vervolgens weet hij toch zijn doelpunten te maken. Vlak voor rust zet Stefan de aanval op en stuurt de niet alleen goedspelende, maar ook gemotiveerde Thomas op snelheid weg. Als hij dan ook nog het overzicht bewaart en de bal panklaar legt voor broertje Lucas dan knipperen we even een paar keer met onze ogen. Heeft een vriendin op de tribune dan zoveel invloed op het spel? Supporter/coach Mark van Leeuwen zal op de tribune vast verteld hebben dat hij niet altijd zo goed speelt. Lucas rondde deze aanval af (4-4) en schudde meteen de lastige eerste minuten van zich af. Dat liet hij vlak voor rust nog even zien na een heerlijke aanval rondde hij fantastisch af. De basis van deze aanval lag bij Thomas. De bal voor Matty was moeilijk, maar na voldoende inspanning handelbaar en dus kreeg hij de bal door de lucht bij Lucas. De teamcaptain bedacht zich geen moment en haalde vol uit. Op deze volley was de GZV doelman werkelijk volkomen kansloos. Een schitterend doelpunt, 4-5!

De rust in met een voorsprong, alsnog. Terecht, maar we moesten hier dan ook wel absoluut met drie punten vertrekken. We waren in de tweede helft slechts enkele minuten bezig als het dit keer Simon is die Thomas ziet vertrekken. Hij wint het individuele duel met zijn tegenstander en knalt de bal hard en hoog in het dak van het doel, 4-6! Zijn derde doelpunt van de avond! Een minuut later kunnen Simon en Lucas alleen op de doelman af en denkt eerst Simon ik geef hem af, maar om de doelman helemaal uit te spelen kreeg Simon de bal nog een keer terug van Lucas. Een één-tweetje, perfect uitgevoerd, 4-7! Dan gebeurt er ineens iets in de gang naast de hal. Een speler roept een soort van zijn medespelers en de doelman steekt het veld over en verdwijnt in de gang. De doorgebroken Simon wordt afgefloten en de overige spelers van GZV verdwijnen ook in de gang naar de kleedkamers. Er is ellende. Leuk hé, zo’n zaalwedstrijdje? Gaat het nog om de wedstrijd hiervoor? Uiteindelijk blijkt dat er onderling mot is. Even lijkt het erop dat we voortijdig terug naar Rotterdam moeten, maar na ongeveer 10 minuten hervat de nuchtere scheidsrechter het duel.

Na de hervatting lijkt de thuisploeg er al helemaal geen zin meer in te hebben. Na een assist van Simon weet Matty te scoren, 4-8. En na een dubbele assist van Matty scoren zowel Rohan (4-9) als Lucas (4-10). Voor de eerste keer dubbele cijfers merkt doelman Ashwin meteen op. En dat klopt helemaal! Waar we vorig seizoen wel vaak veel scoorden gebeurde dit nu pas in de laatste wedstrijd van 2013. In de slotminuten leek de thuisploeg er weer wat meer zin in te hebben. Ze scoorden (5-10) en even later ging er ook een vrije trap in (6-10). De doelman van GZV grabbelt nog steeds naar alle ballen en houdt rare ballen er nog steeds uit. Het is een wonder dat de score niet veel verder oploopt in ons voordeel. Een minuutje voor tijd geeft Stefan de bal mee aan Lucas om te scoren, maar via de doelman gaat de bal tegen de verste paal. Op de doellijn is het Simon die weliswaar opnieuw via de paal de bal het doel in krijgt. Ook die laatste assist wordt daardoor door de neus geboord van de enige speler (uitgezonderd de doelman), Stefan, die vandaag niet op het scoreformulier eindigde. Het slotakkoord was voor de thuisploeg, maar meer dan een doelpunt voor de statistieken was het niet. De eindstand bepaald op 7-11.



Bijgeloof of niet…wie zijn vriendin zit de volgende wedstrijd op de tribune? In de kleedkamer volgde een klein feestje waarbij Ashwin goed inspeelde op hoofdrol speler Thomas (weer voor insiders). Dan is het toch een leuk avondje zaalvoetbal!

Met deze twee overwinningen op rij heeft Neptunus-Schiebroek de aansluiting gevonden bij de subtop van de competitie. Echter had het met de, niet tellende, overwinningen op BVCB en WIA nu aansluiting kunnen hebben met de top van de competitie. Ook al hebben we die zes punten niet, moet dat toch voldoende motivatie geven voor het tweede deel van dit seizoen. Ook al moeten we nog een keer naar Gouda én moeten we ook vast nog een keer op woensdagavond spelen én zullen we ook nog wel de nodige ‘vreemde’ scheidsrechters tegen komen. We hebben voldoende mogelijkheden om nog hoge ogen te gooien en nog enkele verrassende uitslagen te laten noteren. Op 13 januari hervatten we de zaalcompetitie met een thuiswedstrijd tegen Maense.

Voor nu, even een welverdiende rust, vooral voor de verslaggever ;)! Tot volgend jaar!