000002 - test pagina

Inleiding

Mannen, ook dit jaar ga ik weer proberen om even kort terug te blikken op het afgelopen seizoen, maar dat het kort zal zijn kan ik niet beloven. De eerste seizoenshelft nam ik eind december al met jullie door, dus daar ga ik niet teveel op terug. Na een allerzins redelijke eerste seizoenshelft met de thuisnederlaag tegen de betere teams uit de competitie: Hermes en Brielle en de gekke wedstrijd bij Leonidas (scheidsrechter) konden we tevreden de winterstop in na het doelpuntloze gelijkspel tegen, het toch ook wel betere, Excelsior'20. Direct na de winterstop moesten we met veel afwezigen de uitwedstrijd bij Egelantier Boys spelen, met hulp van Hessel, Pepijn en Anish bogen we een achterstand om in een 2-3 overwinning. Een week later moesten we weer schuiven met spelers en verloren we thuis van Abbenbroek. De thuisoverwinning op Leonidas zorgde voor een goed gevoel, door op eigen kracht revanche te nemen op de verloren uitwedstrijd. De wisselende prestaties waren er ook dit jaar weer, waardoor het elke week weer een verrassing was wat deze week weer de uitslag zou worden. Uit bij hekkensluiter Rhoon speelden we niet eens met een onaardig team, maar eigenlijk lukte er niet veel. Met name de vele kansen die we misten braken ons op en dus verloren we met 2-1. 

 

De twee weken erna waren er thuiswedstrijden. Zowel tegen SDV als Pernis speelden we best een goede wedstrijd, ook al maakten we het onszelf daar weer erg moeilijk, maar met 6 punten was het tijdens de 'derde helft' goed vertoeven. De weken erna gingen een stuk minder. Achtereenvolgens leden we puntenverlies tegen Excelsior'20 - vrij kansloos:3-0. Speelden we op eigen veld gelijk tegen laagvlieger Steeds Hooger, maar waren we vlak voor tijd toch blij met een puntje:2-2. De derde wedstrijd was uit bij Abbenbroek, de vroegste uitwedstrijd (10.30) die uiteindelijk een half uur te laat begon verloren we met 3-2, maar werd ons een zuivere strafschop onthouden. Het was ondertussen een lang seizoen, met 14 teams en dus 26 wedstrijden in totaal was de indeling niet echt in ons voordeel. Maar op 30 maart speelden we waarschijnlijk onze beste wedstrijd van het seizoen. Een wedstrijd waarin alles lukte. Het samenspel, het benutten van de kansen, echt alles. Een 2-6 overwinning uit bij Brielle, nog altijd de nummer 3 van de competitie kwam als een complete verrassing, en het was meer dan terecht. En dus volgde er een meter bier voor in de kleedkamer!

 

Een week later was de euforie snel over toen CION op bezoek kwam aan de Hazelaarweg. Wat een vervelende ploeg was dat. Met een 0-2 nederlaag hielden we de schade beperkt. Voordat we de vervelendste wedstrijd, uit bij datzelfde CION moesten spelen, speelden we uit bij Pernis. Duidelijk konden we daar geen inspiratie vinden op het ook treurige complex. Op een gegeven moment speelden we met nog 2 verdedigers en  met Anish en Martijn vd Sluijs in de voorhoede lukte het uiteindelijk niet om te scoren, uit een strafschop wisten we de eer te redden, maar een punt zat er niet meer in. We verloren: 2-1. Met heel veel tegenzin speelde we vervolgens in Vlaardingen bij CION. Heel veel discussie en het bespreken van de opties gingen eraan vooraf. De afmeldingen waren groot. Nog steeds ben ik heel blij met degene die er wel bij waren, anders liepen we het risico de competitie niet te kunnen afmaken. We namen een brutale voorsprong, maar konden de nederlaag niet voorkomen. Heel blijven was de belangrijkste opdracht en dat lukte. Direct na de wedstrijd vertrokken we en voor de eerste en enige keer ging een kratje bier ongeopend mee terug. 

 

Een weekje later miste ik de enige wedstrijd van de afgelopen 3 seizoenen (op 3 wedstrijden helemaal in het begin na). Uit bij WCR viel Jan in als coach en ervoeren jullie wat er voor een wedstrijd allemaal geregeld moet worden. De 3-4 overwinning op de nieuwe hekkensluiter was niet om over naar huis te schrijven, zoals ik begreep, maar 3 punten zijn 3 punten. De fut was er soms helemaal uit in de laatste weken en in combinatie met de warme temperaturen toen we uit bij Hermes speelden leverde dat de grootste nederlaag van het seizoen op: 7-0. De laatste twee wedstrijden van het seizoen stonden bij velen al heel lang rood omcirkeld in de agenda. Niet alleen op het veld, maar ook daarna - in de derde helft - werd er heel wat verwacht van de seizoensafsluiting. Op de laatste 45 minuten op het veld na werden alle verwachtingen ingelost. Als eerste werd Victoria'04 compleet overrompeld. Een geweldige 10-0 einduitslag werd niet alleen genoteerd als één van de grootste uitslagen in de competitie, maar ook als één van onze betere wedstrijden. De eerste helft van de laatste wedstrijd tegen Egelantier Boys was misschien nog wel beter. Met een 6-0 voorsprong gingen we de kleedkamer in, maar blijkbaar had iedereen het voetbal daar al afgesloten. De tegenstrijdigheden waren weer groot. Egelantier Boys maakte in de tweede helft drie doelpunten, waarvan er twee werden goedgekeurd. Wij scoorden niet meer. Het seizoen ging als een nachtkaars uit, zoals Jan mooi verwoordde, maar later werd het weer licht en de zon opkwam, toen tegen zes'en de laatsten het clubhuis verlieten na één van de meest bijzondere derde helften van het afgelopen jaar.

 

Het seizoenseinde was weer mooi. Het is nog altijd twijfelachtig of er komend seizoen nog een Neppie Ocho is, maar vorig jaar heb ik alle spelers al bij naam en toenaam uitgezwaaid in een lofzang, dat ga ik dit jaar niet doen, maar ik wil toch nog even dankjewel zeggen en daarmee niemand met lege handen naar huis sturen.

Mo

De eerste is logisch, denk ik. Van alle spelers die de afgelopen jaren meedeed of mee zou doen, Mo, was je de laatste die zijn debuut maakte. Een lang uitgesproken belofte werd eindelijk ingelost. Het balbezit bleef beperkt en buitenspel was het bijna elke minuut, ook al was dat natuurlijk vooral een tactische keuze. Je was daarmee het enige teamlid dat vaker een derde helft bezocht dan speelminuten maakte. Een prestatie op zich en daarvoor zeg ik: dankjewel!

 

Mag ik jou daarmee als eerste deze cadeau's geven?

Mendel

(nog twaalf man te gaan dus ik ga snel door). Als er iemand is die de afgelopen 3 jaar iets heeft geleerd tussen meedoen om het meedoen of meedoen om het er bij te zijn is het Mendel wel. Het eerste jaar vond je alles oneerlijk en onterecht en aan het einde van dit seizoen weer eventjes. Maar uiteindelijk zoekt elke coach naar de beste oplossingen voor iedereen. De ene doet het zo en de ander doet het weer anders. Dat begrijp je inmiddels als geen ander. In de derde helft begin je altijd als één van de sterkste, maar wil je nog wel eens te vroeg pieken. Ik vergeet nooit meer die ene avond dat we op de club waren - terwijl we die dag overigens helemaal geen wedstrijd hadden - en je ineens weg was. Met afsluiten bleek dat je in het rookhok zat te slapen. Toen je eindelijk zelf cappie derde helft werd dit jaar nam je dat zoals het hoort. De Fuhrer was je die avond letterlijk en figuurlijk en je was dit seizoen de hoofdsponsor van de boetepot. En daarom zeg ik: dankjewel!

Mendel, ik heb nog een extra kleinigheidje, waarbij geen verdere uitleg van mij noodzakelijk is.

 

Nur

De volgende had statistisch gezien de hoofdsponsor van de boetepot moeten zijn. Hij stond ook symbool voor de prestaties op het veld. Net als het team was het alles of niets. Alleen in zijn geval soms juist andersom. Als het team goed was, dan had hij niet zo zijn dag. En als hij goed speelde dan kwam het er bij hem niet zo uit. In de derde helft leerde hij niet van de muziek af te blijven, maar Nur je werd vaak gespaard en vroeg zelf met enige regelmaat toestemming. Dat was wel mooi! Dat linkerbeen heeft ons vanaf de linksback positie ook vooral veel aanvallende krachten opgeleverd. En om al deze redenen zeg ik ook tegen jou: dankjewel!

 

Tim

Spitsen hadden we wel de afgelopen jaren, maar voordat een spits of in de aanval opgestelde speler topscorer werd moeten we terug naar vorig jaar toen Willem topscorer werd. Doelpunten maakte je wel, Tim! Maar we vergeten nooit meer je soms wat overmoedige uitspraken over het aantal doelpunten dat je zou gaan maken. Je was zogezegd de schrik van Krimpen en in je dromen was je de enige die dit seizoen een hattrick zou gaan maken. Echter kwam van al dat moois op veld niets terecht. Een baco haalde je sinds de nieuwe boeteregels zelf en liet je niet van je stuk brengen toen je cappie derde helft was tijdens het oktoberfest. Tim ik heb weer van je genoten: dankjewel!

 

Tim er zijn nog een paar momenten die ik niet snel meer vergeet, die hebben vooral te maken met de derde helft en komen ongeveer op hetzelfde neer. Twee daarvan wil ik extra benoemen. Vorig jaar tijdens het teamweekend hadden we de laatste avond niet voldoende bier. Het laatste biertje beschermde je met je leven. Het tweede moment was in Volendam, toen we tijdens het eten het nodige bier op tafel hadden staan ging jij een baco'tje halen. Je had je handen er vol aan. Om je te helpen bij het beschermen van bier of het halen van extra baco of bier heb ik nog een kleine gadget voor je.

 

Houyu

Als ik dan verder ga dan dan kom ik weer bij iemand waarbij het soms of alles of niets is. Alleen als je de doelverdediger bent, Houyu, dan is dat alles of niets toch wel heel belangrijk. Je liet het soms ook wel merken dat je het soms niet zo leuk vind om te keepen en ik noemde je vooral daarom ook vaak juist als doelman als ik de opstelling vertelde voorafgaande aan de wedstrijd. Maar de andere kant ervan vind ik veel belangrijker. Als er iets voor het team moest gebeuren of geregeld moest worden wat te maken heeft met het team dan ben je de eerste die opstaat en je verantwoordelijkheid neemt. Nooit zal ik meer de wedstrijd uit bij SDV vergeten. Je was ziek. Timber ging keepen, stopte een strafschop, maar raakte in de slotfase geblesseerd. Je had de vlag al ter hand genomen, maar was bereid om in spijkerbroek de laatste minuten het doel te verdedigen! En voor dat alles zeg ik: dankjewel!

 

Wolf

In een team heb je altijd veel verschillende soorten spelers. En ook al is het een vriendenteam, zal je het met de ene speler altijd beter kunnen vinden dan met de ander en dat geldt voor mij natuurlijk ook. In mijn geval zeg je tegen de ene speler makkelijker iets dan tegen de ander. Nooit zal ik meer de count-up vergeten die gepresenteerd werd toen Wolf cappie derde helft werd nadat je al weken niet gescoord had. Wat ben en blijf je toch een geweldige gozer en daarom: dankjewel!

 

Vos

Een lofzang aan iemand uiten is niet altijd even makkelijk, maar als je iemand hebt waar je in alles alleen maar positief over kan zijn is dat ook niet makkelijk. Vorig jaar heb ik al uitgebreid genoemd hoe blij ik met je ben Vos. Ik ga daarom geen ups en downs naar boven halen, maar gewoon zeggen: dankjewel Vos!

 

<bierpauze> ??

 

Jan-Julius

JJ, vorig jaar heb ik het al over wederzijds respect gehad. Dat was dit jaar niet anders, net als de prestaties op het veld overigens. Onwijs blij was ik bijvoorbeeld met hoe je de verantwoording over het team nam toen we uit bij Abbenbroek speelden en je als aanvoerder het team vertegenwoordigde. Je vader was niet minder belangrijk in dat geheel, nog steeds hoop ik natuurlijk dat je dat 'vaker voetballen' laat vallen en gewoon bij het team blijft, alhoewel ik de keuze uiteraard respecteer. Als je dan toch het team verlaat geef ik je iets mee zodat ik hoop dat je spijt krijgt. Je was de eerste cappie derde helft van het afgelopen seizoen en was de enige die twee keer 'de lul' was. Als herinnering hoort dit erbij: <cadeau> en natuurlijk zeg ik ook tegen jou: dankjewel!

Thijs

In een team zijn er ook altijd teamleden die vooraan lopen en teamleden die zich een beetje afzijdig houden. Dit teamlid hield zich alles behalve afzijdig. Thijs, je was altijd aanwezig en de enkele keer dat je er niet was werd je gemist, zowel op- als naast het veld. Je was daarnaast altijd vooral ook prominent aanwezig. De cappie derde helft 'pakken' was helemaal jou strijd en je overleefde de avond zelf heel goed, waarschijnlijk tot de volgende ochtend. Je begon bij het team als rechtsback en vorig noemden we al de angst als je over de middenlijn moest. Dit jaar scoorde je en toch bleef de angst voor het spelen op het middenveld. Zo een plek geef ik, als coach, niet zomaar aan iedereen en daarmee spreek ik de waardering uit naar de onuitputtende energie die je zowel steekt in de wedstrijd - als in de derde helft. In november deed je een bijzondere uitspraak, een uitspraak die op Mendel's lijst de uitspraak van het jaar werd en natuurlijk moest ik daar iets mee doen <cadeau> en voor al dat andere: dankjewel!

 

Jurriaan

In de samenstelling van dit team hebben jullie - en enkele in het bijzonder - vooral heel veel zelf gedaan. Vorig jaar tijdens het teamweekend werd er zomaar ineens een nieuwe groepsapp gemaakt. Daar zaten heel veel namen in en eentje in het bijzonder: Jurriaan. Het eerste wat ik dacht: "ojee"...! Hoe ga ik dat verklaren aan het bestuur als dit echt gaat gebeuren? Maar een paar weken later had jij jezelf nog niet gemeld in die groep en heb ik jou een bericht gestuurd. Ik meldde je dat je van harte welkom was, maar dat 'anderen' wellicht niet zaten te springen op een terugkeer. Een paar dagen later meldde je niet deel te gaan nemen aan het team. Een maand later, toen ik e.e.a. al geaccepteerd en afgesloten had, appte je me. Ben ik nog welkom? Tenminste daar kwam het op neer. Natuurlijk was je welkom en in overleg met andere bestuursleden maakten we samen een afspraak om een biertje te gaan drinken en de voorgeschiedenis te "vergeten". Je meldde dat zelf ook al na de laatste wedstrijd, fijn omdat het dan niet alleen van mij komt. Tijd investeer ik, als dat nodig is, in de juiste mensen en daar ben je er eentje van. Jurr, dankjewel! Maar dat is nog niet alles, in februari speelden we dit seizoen éen van de weinige wedstrijden ná het eerste elftal en het zal die wedstrijd ook één van de weinige wedstrijden zijn geweest dat je op de bank begon. Toen je op de bank begon maakte je een opmerking. En die opmerking was op 23 februari, dat is de dag dat 8 jaar geleden de website ditis-voetbal.nl de lucht in ging. Het is om die reden en omdat het een typische kelderklasse uitspraak was, is het een bijzonder moment in het afgelopen seizoen geworden en daarom een aardigheidje met om genoemde achterliggende gedachten <cadeau>

 

Casper

In een vriendenteam op kelderklasse niveau maak je heel veel mee, bijzondere dingen, gekke dingen, uitzonderlijke dingen, maar hoe vaak gebeurd het dat een invaller één van de belangrijkste prijzen wint? Zelden, maar Neppie Ocho, zou Neppie Ocho niet zijn als het juist bij hen wel zou gebeuren. Casper, jij was officieel dit seizoen geen teamlid, maar in de tien wedstrijden die je speelde was je toch heel belangrijk dit seizoen met meer assists dan gespeelde wedstrijden stond je bovenaan de lijst met de meest gegeven assists dit jaar. <beker> En daarnaast ben je voor dit team altijd belangrijk. Vorig jaar zorgde je al voor vervoer naar het teamweekend en nu ben je medebestuurder van het busje. Casper, dankjewel!

 

Bob

Eindelijk weet iedereen nu wie de meeste assists gaf, maar al enige tijd was er geen enkele twijfel over wie topscorer werd. Er waren best veel doelpuntenmakers, maar nadat Willem 2x topscorer werd is dat stokje nu overgedragen aan Bob. Niemand twijfelde daar ook meer aan, aan het einde van de competitie, dus Bob, vorig jaar werd je speler van het jaar, nu werd je topscorer: kom je beker maar halen. < beker> Maar Bob, ook tegen jou wil ik zeggen: dankjewel. Dankjewel voor alle energie die je stak in alle wedstrijden, dankjewel voor alle schoppen en trappen die je - soms ogenschijnlijk moeiteloos -  incasseerde en dankjewel voor de middelvinger die ik kreeg toen je cappie derde helft werd na de laatste speeldag en dankjewel voor de bemoedigende en gemeende woorden om nog een jaartje door te gaan daarna. Bob, dankjewel!

 

Willem

Tradities, tradities zijn er om in ere te houden, maar eerlijk is eerlijk tradities zijn er ook om te doorbreken. Willem, je bent de laatste die genoemd wordt en dat is al jaren zo, maar dit jaar ben je niet de allerlaatste. Je bent en blijft echter een van de allerbelangrijkste factoren van dit team. De eerste twee jaren werd je topscorer, dit jaar had ik als coach tot iets anders besloten. Naast dat je captain werd ging je op het middenveld spelen, omdat je altijd blijft gaan in het veld en ik, als coach, er op kan vertrouwen dat je ook echt blijft strijden. Willem je was een aanvoerder zoals een coach die graag heeft. Op een vrijdagavond om middernacht bellen omtrent genoeg vervoer, op een simpele doordeweekse dag aandacht besteden aan de aantallen voor de eerst volgende wedstrijd en op het veld, soms iets te enthousiast, maar meedenken met alle mogelijke oplossingen. Willem, je bent een aanvoerder zoals ik hem als coach graag heb. Ik zeg daarom: dankjewel.< standaard cadeau> maar niet alleen hiermee zeg ik dankjewel. Ik heb voor jou nog iets om dankjewel te zeggen en daarmee namens iedereen de waardering uit te spreken voor jou als cappie. <cadeau> 

 

Willem, dit is nog niet alles, we kennen elkaar nu al drie jaar en in die drie seizoenen ben je altijd degene geweest die als laatste aan de beurt was tijdens mijn speech. Einde van het seizoen of tussendoor. Dit jaar is dat anders, je bent wel de laatste die bij naam genoemd wordt. Echter heb ik straks nog 2 prijzen te verdelen, maar voordat ik verder ga wil ik je nog iets geven. Je gaat een half jaar weg. Hoe dan ook dit team (even) verlaten. Er is veel gebeurd in de afgelopen 3 jaar én daarvoor. Je bent één van de belangrijkste personen geweest in dit team en daarom wil je iets meegeven op reis zodat je aan de andere kant van de wereld met weemoed zal terugdenken aan deze mooie tijd. < cadeau>

 

Om dit boek kort te illustreren wil ik jullie de laatste pagina laten zien>>>

 

Wolf

Mannen, nog heel even. Ik ben er bijna, écht. Vorig jaar had ik de prijs 'supportersprijs', degene die op voetbal.nl het meeste was gekozen tot MOTM. Dit jaar was dat José, maar die is er niet bij. En ik had de speler van het jaar prijs.

 

Ik heb een andere vorm gegeven aan deze prijzen dit seizoen. De Most Important Player dit seizoen, dat is de eerste prijs de ik nog ga verdelen, maar dat gaat in de kelderklasse niet alleen om de prestaties tijdens de wedstrijden. Er is één teamlid dat de meeste wedstrijden dit seizoen speelde. In de quiz gaf ik jullie aan dat Bob en Vos de meeste competitie wedstrijden speelden, maar Wolf speelde de meeste wedstrijden in zijn geheel! En dat is nog niet alles. Geblesseerd, met een kater of wat dan ook. Wolf was er. En als hij er was en niet kon spelen nam hij de vlag ter hand. Maar buiten dat regelde hij het vervoer. Hij haalde iedereen die mee reed thuis op en bracht ze na afloop weer terug. Ik plaagde wat met die teller van het aantal doelpunten dat hij zelf maakte, terwijl hij vond dat hij veelmeer moest scoren. Dat hoort erbij. Ik ken als geen ander je ergernis als je niet kon spelen door een blessure en de waardering is dan ook groot dat je er toch telkens bij was. Je was de grote animator van de derde helft en om dit alles ben je de Most Important Player van dit seizoen. Wolf, nogmaals dankjewel!

 

Vos

Ik kan tot slot maar met één iemand afsluiten. Tenminste, dat is zoals ik dat zie. Ik denk dat weinig mensen problemen hebben met dezelfde afsluiting als ik. 2 jaar geleden maakte hij zijn debuut toen het team al kampioen was: Vos! Daarvoor was je al geïntroduceerd als supporter en deejay. Het clubhuis was toen al een tweede thuisbasis. Je maakte het kampioensfeest van dichtbij mee en werd daarna vaste waarde binnen het team. Na dat eerste voetbaljaar waren Willem en ik het begin dit seizoen snel eens, jij zou de nieuwe laatste man worden na het vertrek van Martijn Tukker. Dat vertrouwen was groot en ik hoop dat we dat ook voldoende hebben laten blijken. Je leidde je defensie dit seizoen alsof je nooit anders hebt gedaan, je zette tackels in zoals we ze alleen terugzien op Champions League niveau, wat een timing, je was aanjager in het teamuitje (wat hebben we vooraf ook genoten), je staat altijd klaar als er iets moet gebeuren, je bent aanjager in het doorgaan met een nieuwe samenstelling. Om heel veel redenen zei ik al dankjewel, maar om dit alles ben je ook voor dit team één van de belangrijkste, zowel op-als naast het veld. Om al deze redenen wil ik jou de laatste prijs geven. Zelden gebeurd het een speler die pas twee jaar voetbalt en ook zelden gebeurd het een verdediger, maar deze eer is voor jou wel weggelegd. Ik roep jou uit tot de Most Valuable Player van dit seizoen!

 

Einde

Mannen, tot slot. Ik ben onwijs blij met weer een jaar Neppie Ocho en daarmee hoop ik op een vervolg, liefst in competitie, maar anders in alle andere mogelijke vormen, zoals zomaar een derde helft, een oudjaarsdiner, een teamuitje, deelname aan het Adema toernooi en/of een teamweekend. Waarom niet? Voordat we op zaken vooruit gaan lopen zeg ik, nu mogen de flessen open en wil ik met jullie proosten op wat weer een prachtig mooi jaar was! Dankjulliewel!