B4 verdedigd clubstatus en wordt A1 (JO19-1)
Twéé nieuwe teams niet opgewassen tegen gevestigde orde.Het moet ergens in december geweest zijn toen het huidige B4 zichzelf al rijk rekende met de A1 status van een seizoen later. Het was dan ook wel even slikken toen bleek dat er nog twee A teams zouden komen én vooral dat er voor de A1-status gespeeld moest gaan worden. De B4-spelers vonden het niet helemaal terecht, maar namen het uiteindelijk wel het meest serieus. Een nieuw compliment waard!
Terwijl eerste elftal spelers vakantie vieren, eraan denken of zelfs al terug zijn, terreinmanager Hans Teijn vakantie viert, de veteranen zichzelf vermaken in Split en voorzitter Jan D. Swart elders in het land tot rust komt, speelden de drie (!!) nieuwe A teams een onderling toernooi. Een toernooi om te bepalen wie de A1 wordt, of zoals de KNVB het vanaf nu gaat noemen: JO19-1 (-2/-3).
Uitleg 1: A1 wordt JO19-1
De KNVB gaat vanaf komend seizoen de internationale benamingen hanteren. En dat betekend dat het A1 gaat verdwijnen, jammer want dat had toch een bepaalde status. Het zal even duren voordat de JO19-1 dat ook heeft. In de volksmond zal het nog wel even A1 blijven, denk ik.
Uitleg 2: 3 (!!) A teams bij de club
De club leeft. We faciliteren goed. We maken dingen mogelijk die we met onze accommodatie eigenlijk niet kunnen. Positief management en dan kan veel. B4 zou 'natuurlijk' gaan doorstromen naar de A junioren, destijds geïnitieerd door Joep Posner. Zij kregen concurrentie nadat Nicky Nieuwenburg (huidig B2/B3) en Gijs de Graaf (huidig A1) zich bij ondergetekende ook melden om een A team te formeren. Alleen de aller oudst gedienden kunnen zich nog 3 A-teams herinneren bij één der (9!) fusieclubs. Een unicum (oeps...)! We zijn de initiatiefnemers nu al dankbaar!
Uitleg 3: Voor de jongere generatie: Unicum is één der fusieclubs.
Zaterdag 25 juni: Zoals gezegd, Hans Teijn is op vakantie en dat betekende dus doelen in orde maken, de netten checken, ballen oppompen, de tenues regelen. Oef... De teams van Nicky en Gijs (die als eerste moesten spelen) arriveren vrij vroeg op ons complex aan de Hazelaarweg. Rond 13.45 uur zijn de teams vrijwel compleet. Scheidsrechter Patrick Bendenia (dat deed hij toch maar weer!) arriveerde als laatste. De geel/blauwe en witte tenues stonden toen al klaar voor de twee nieuwe teams. B4, dat pas een uur later startte, was nog in geen velden of wegen te bekennen. Bijkomen van de avond (nacht) ervoor, was het excuus. Toen om iets na 14.30 uur de eerste wedstrijd startte, nadat Nicky en Gijs voor het eerst kennis maakten en de toss verrichten, waren er toch al een aantal B4 spelers aanwezig op de tribune om te kijken hoe de concurrentie het zou gaan doen. Het toernooi had ook de belangstelling gewekt van een aantal voormalige A1 spelers, waarvan Eden Wessel en Hessel Tromp nog even als grensrechter actief waren.
Gijs' teams startte voortvarend aan de eerste wedstrijd en nam een snelle 3-0 voorsprong. Toch kwam Nicky's team terug in de strijd en kwam terug tot 3-2. Initiatiefnemer Gijs kreeg dé kans om de wedstrijd op slot te gooien, maar staande op de doellijn kreeg hij het 'á la Tomasson' (google!) voor elkaar om de bal óver het doel te krijgen. 'Gelukkig' voor hem was ook de vlag omhoog gegaan voor buitenspel. Een paar minuten later kreeg zijn team van de scheidsrechter een klein cadeautje, alhoewel... het was al de tweede discutabele handsbal in de 16meter. Rex Vroon verzilverde het buitenkansje en bepaalde de eindstand op 4-2.
Volgens de 'toernooi-reglementen' moest de verliezer van de eerste wedstrijd aantreden tegen het voormalige B4. Het enige team dat deze dag compleet was. Inclusief de twee aanwinsten: Max van Oosten en Thijs ('baco') Leebeek. Men wilde niets aan het toeval overlaten. Coach Paul van Boven moest veel wisselen en dat was nieuw bij het team dat afgelopen seizoen nog uit slechts 12 spelers bestond en waar altijd wel iemand te laat was. B4 nam al heel snel een 1-0 voorsprong. Bijna direct in de actie daarna kreeg Nicky's team een strafschop, een lichte overtreding en wellicht enigszins een goedmakertje van de wedstrijd ervoor. Teamcaptain Nicky nam zijn verantwoordelijkheid, maar creëerde de misser van de dag, hij schoot naast. B4 liep vervolgens uit naar 3-0 en er leek geen vuiltje aan de lucht toen Nicky rond de middenlijn de bal ontving en een man passeerde. Hij zag de doelman iets te ver voor zijn doel, schoot en verraste daarmee kampioensfeest leider Berend 'Parkie' Vrancken Peeters en scoorde hét doelpunt van de dag, 3-1! Even leek de spanning in de wedstrijd terug te komen, maar B4 liep uit naar een onaantastbare 5-1 einduitslag.
Nicky's team was hiermee definitief veroordeeld tot de A3 positie oftewel JO19-3, dan klinkt de nieuwe benaming toch weer iets aangenamer. Uiteindelijk gaat erom hoe je het doet als team, niet welke naam je hebt. Mannen, het gaat écht wel goed komen!
De finale van het toernooi werd nu wel een echte finale. Toch werd aan initiatiefnemer Gijs nog even medegedeeld dat ze moesten winnen, want bij een gelijkspel zou het voormalige B4 een (veel) beter doelsaldo hebben. Gijs' team bepaalde het spelbeeld, maar kon geen doorgang vinden bij het door captain Luuk van de Plas neergezette blok. Topscorer Stan van Est liet in de counters zien waarom hij de meeste doelpunten maakt, tot twee maal toe verschalkte hij de rivaliserende verdediging, totaal nam B4 een 3-0 voorsprong. De, op de tribune toekijkende, voormalige A1 spelers gingen van juichen voor Gijs' team naar bijna uitfluiten. Toch kwam Gijs' team terug in de wedstrijd. Na het eerste doelpunt was het Gijs zelf die de aansluitingstreffer produceerde, 3-2. Gevolg: kramp! Al had het doelpunt in de voor-actie een luchtje van buitenspel. Een zeer spannende slotfase volgde, waarin Gijs' team (zelf inmiddels gewisseld en langs de kant genietend van de doorkomende zonnestralen) nog altijd het spelbeeld bepaalde. Een soort 'hotseknotsbegoniavoetbal' volgde, zou Bert Jacobs (google!) zeggen. En eigenlijk zeiden de voormalig A1 spelers op de tribune hetzelfde. De slijtage slag was groot. In de laatste minuut vielen de spelers van Gijs' team als bosjes naar de grond, met kramp (5 man!). Dat wordt hard trainen komend seizoen! Scheidsrechter Patrick besloot zelfs om een minuut eerder af te fluiten, het was op.
Het voormalige B4 kreeg hetgeen waarop ze eigenlijk al recht op dachten te hebben, de A1 status... uhh JO19-1! Na een paar biertjes en tosti's was het tijd om de verjaardag van nieuwkomer Max van Oosten te gaan vieren, en dus werd het eens niet laat aan de Hazelaarweg. Het is zomerstop! U wordt allen bedankt, tot volgend seizoen!
Overigens, het belangrijkste van de dag: De twee nieuwe teams zijn na vandaag óók voorzien van elftalbegeleiders, een niet te onderschatten probleem op deze leeftijd bij de diverse teams. We zijn de vaders die deze soms ondankbare taak op zich willen nemen nu al dankbaar. Chapeau!
De finale van het toernooi werd nu wel een echte finale. Toch werd aan initiatiefnemer Gijs nog even medegedeeld dat ze moesten winnen, want bij een gelijkspel zou het voormalige B4 een (veel) beter doelsaldo hebben. Gijs' team bepaalde het spelbeeld, maar kon geen doorgang vinden bij het door captain Luuk van de Plas neergezette blok. Topscorer Stan van Est liet in de counters zien waarom hij de meeste doelpunten maakt, tot twee maal toe verschalkte hij de rivaliserende verdediging, totaal nam B4 een 3-0 voorsprong. De, op de tribune toekijkende, voormalige A1 spelers gingen van juichen voor Gijs' team naar bijna uitfluiten. Toch kwam Gijs' team terug in de wedstrijd. Na het eerste doelpunt was het Gijs zelf die de aansluitingstreffer produceerde, 3-2. Gevolg: kramp! Al had het doelpunt in de voor-actie een luchtje van buitenspel. Een zeer spannende slotfase volgde, waarin Gijs' team (zelf inmiddels gewisseld en langs de kant genietend van de doorkomende zonnestralen) nog altijd het spelbeeld bepaalde. Een soort 'hotseknotsbegoniavoetbal' volgde, zou Bert Jacobs (google!) zeggen. En eigenlijk zeiden de voormalig A1 spelers op de tribune hetzelfde. De slijtage slag was groot. In de laatste minuut vielen de spelers van Gijs' team als bosjes naar de grond, met kramp (5 man!). Dat wordt hard trainen komend seizoen! Scheidsrechter Patrick besloot zelfs om een minuut eerder af te fluiten, het was op.
Het voormalige B4 kreeg hetgeen waarop ze eigenlijk al recht op dachten te hebben, de A1 status... uhh JO19-1! Na een paar biertjes en tosti's was het tijd om de verjaardag van nieuwkomer Max van Oosten te gaan vieren, en dus werd het eens niet laat aan de Hazelaarweg. Het is zomerstop! U wordt allen bedankt, tot volgend seizoen!
Overigens, het belangrijkste van de dag: De twee nieuwe teams zijn na vandaag óók voorzien van elftalbegeleiders, een niet te onderschatten probleem op deze leeftijd bij de diverse teams. We zijn de vaders die deze soms ondankbare taak op zich willen nemen nu al dankbaar. Chapeau!