Kansloze nederlaag tegen koploper VFC

Door Paul van Boven senior

Afgelopen zaterdag deed  JO19-1 een manhaftige poging om de zware nederlaag van afgelopen maandag tegen koploper VFC recht te zetten bij het eveneens nog ongeslagen Nieuwerkerk. Na een spannende en intense strijd bleken de gastheren net iets doelgerichter: 4-2.

Gezien het voorafgaande avondprogramma, gedurende welke diverse proeflokalen grondig waren geïnspecteerd, was het aavangstijdstip zonder meer matineus te noemen. Middenvelder Tom Dutilh moest ’s ochtends drie keer zijn tanden poetsen voordat hij de Kralingsche Oudertaxi mocht betreden (die derhalve, comme l’habitude, als laatste arriveerde), terwijl linksback Ernest "T.B.” Bijleveld pas na zijn tweede "doppio” het lichtknopje van zijn walk-in closet, waarin hij zijn voetbal-outfit bewaart, kon vinden. Rechtsback Hein Völker tenslotte moest tegen het middaguur door zijn vader gewekt worden met diens recentelijk uit Zuid-Afrika meegenomen vuvuzuela.

Desalniettemin stond, stipt om 13.00 uur, een met drie invallers van het zo succesvolle JO19-2 aangevulde équipe aan de aftrap. De start was uitstekend: reeds na enkele minuten kon de vijandelijke doelman een venijnige poging van middenvelder Thijs Leebeek tenauwernood over de achterlijn werken. "Krijten, Pollo!” riep cornerpecialist Tom Schelling naar Paul van Boven, waarop de robuuste centrumverdediger het vijandelijke strafschopgebied binnendenderde en de perfect aangesneden hoekschop spijkerhard tegen de touwen kopte: 0-1.

Ondanks de hartstochtelijke aanmoedigingen van de Neptunus-aanhang, waaronder de 88-jarige Grootvader Wolters uit Nieuwerkerk, lukte het hierna niet om "door te drukken”. Niet alleen ging rechtsbuiten Pepijn Weebers gestrekt na een tête-à-tête bij een kopduel, maar ook namen de ruw ontwaakte tegenstanders het initiatief krachtig ter hand. Het doel van invaller-doelman Hou-Yu Shih werd veelvuldig bestookt, terwijl de Nieuwerkerker speelhelft nauwelijks meer betreden kom worden. De 2-1 ruststand was derhalve logisch en terecht.

Na een constructieve discussie in de rust (echt waar Wilko!) besloot coach Marco Wolters, alles aanhorende, dat het middenveld versterkt moest worden om de vijandige aanvalsopbouw te onderbreken. Daarnaast was een schaduwspits noodzakelijk om de geïsoleerde gelegenheidsmidvoor Hidde Wolters te ondersteunen. Met een 4-4-2 opstelling werd derhalve afgetrapt voor het tweede bedrijf.

Inderdaad "stond” het team veel beter na deze omzettingen, en hoefde het overwicht niet langer aan de tegenstander gelaten te worden. Enigzins onfortuinlijk moest na een kwartier toch de 3-1 geïncasseerd worden, door een corner die rechtstreeks in de kruising zeilde. Niet veel later kon Max van Oosten antwoorden met een droge schuiver na een goed uitgespeelde aanval voor 3-2.

Naarstig werd nu de jacht geopend op de gelijkmaker. Nadat eerst nog goed weggekomen was toen keeper Hou-Yu Shih met een katachtige reflex een snoeiharde pegel tegen de lat tikte, mikte Hidde Wolters net naast nadat hij door invaller Timber Johnson de diepte in was gestuurd. De allerbeste kans was voor Max van Oosten, die na een lange combinatie de bal naast het lege doel schoof. Enkele minuten voor het eindsignaal strafte Nieuwerkerk het enige Neptuniaanse verdedigende slippertje van de dag koelbloedig af: eindstand 4-2.

Jammer, een gelijkspel had er met iets meer "mazzel” ingezeten. Desalniettemin was er sprake van enige gepaste tevredenheid. Zoals de geblesseerde spits Joep Posner terecht constateerde, was dit de eerste wedstrijd dit seizoen waarin echt goed spel op de mat gelegd was, zeker in de tweede helft.

De muziekinstallatie van Berend "Parkie” Vrancken Peeters ging op vol volume op het zonneteras, en een aangename nazit volgde. Enkele smakelijke vleessnacks en suikerrijke drankjes later zond aanvoerder Luuk van der Plas zijn manschappen heen, de verwachting uitsprekend dat het Uur der Verlossing nu toch echt nabij is!