JO19-1: Luctor et Emergo

Door Paul van Boven senior

Eerste overwinning na puntloze septembermaand

Na een puntloze septembermaand slaagde JO19-1 (voorheen A1) op de eerste dag van oktober eindelijk in om de langverwachte eerste overwinning in de bekerpoule bij te schrijven. Te Schiedam werd PPSC in een hard duel met 1-2 verslagen en op de ranglijst voorbijgegaan.

De nacht tevoren hadden enkele vertolkers van het betere levenslied, waaronder Bokoesam en MocroManiac, een kamerconcert verzorgd in het sfeervolle etablissement "De Beurs”,  alwaar de hoog opgelopen temperatuur slechts door het nuttigen van diverse verfrissende pilzebieren enigszins onder controle gehouden kon worden.  Dit evenement werd pas verlaten op een tijdstip waarop de tegenstanders van vorige week (uit Nieuwerkerk) doorgaans opstaan om de koeien te gaan melken.

Ondanks het uitermate correcte aanvangstijdstip van 14.00 uur, bereikte de entree van onze Gymnasiale voetbalvrienden derhalve een nieuw hoogtepunt wat betreft hectiek. Ten eerste kopte de boomlange middenvelder Tom Schelling een deuk in het dak van de fraaie Mercedes van de vader van Hein Völker, toen deze laatste met hoge snelheid over een venijnige verkeersdrempel in het Beatrixpark reed.
Vervolgens meende een niet nader te noemen coach zijn automobiel wel te kunnen parkeren in de berm vlak voor het hek van het PPSC-complex, waardoor voor hem de eerste overwinning ook gelijk een dure werd vanwege een gepeperde parkeerbon.

Enkele minuten voor het eerste fluitsignaal stonden er wel een stuk of vijftien uit de kluiten gewassen Schiedammers op het veld te wachten, maar waren er nog maar acht Neptunianen.
"Genoeg om te beginnen”, constateerde de arbiter al grijnzend.
Enigszins bezorgd werd getelefoneerd naar de oudertaxi uit ‘Hillie’, die eerst nog langs de Hazelaarweg was gereden om de noodzakelijke invallers op te snorren.
"Welloe paniek” klonken de geruststellende app-woorden van rechtsbuiten Pepijn Weebers, terwijl hij met piepende banden over de Parkweg scheurde.
Terwijl de scheidsrechter de fluit al in de mond had kwam het laatste contingent spelers rechtstreeks vanaf de parkeerplaats het veld op gerend!

Noodgedwongen moest het elftal enkele wijzigingen ondergaan. Middenvelder Tom Dutilh hield de eer van Rotterdam als zeevarende stad hoog op het NK zeilen, terwijl linksbuiten Max van Oosten en doelman Berend "Parkie” Vrancken Peeters geblesseerd waren. De eerste twee werden vervangen door de altijd voor een extra wedstrijd te porren zijnde broers Kevin en Julian Heemskerk: grote clubmannen.
Paul van Boven hees zich in het keeperstenue van Parkie, waarna zijn positie cantraal in de verdediging werd ingenomen door B-junior Karim Lamiri.

Last van onwennigheid, slaapgebrek of van een gebrekkige warming-up had de aldus samengestelde gelegenheidsformatie overigens geenszins. Vlot combinerend werd de gastheren de wil opgelegd. De uitstekend op dreef zijnde middenvelders Thijs Leebeek, Hidde Wolters en Tom Schelling overliepen hun tegenstanders, de backs Ernest Bijleveld en Hein Völker verloren geen duel, terwijl het centrale verdedigingsduo Karim Lamiri en captain Luuk van der Plas heerste door de lucht en over de grond. De spitsen konden echter niet voldoende bereikt worden, waardoor slechts met afstandsschoten het Schiedamse doel onder vuur genomen kon worden.

De gastheren stelden hier met name een capabele doelman, veel lawaai ("Die kunnen nog harder schreeuwen dan ik”, sprak Stan van Est bewonderend) en fysieke kracht tegenover. Na nauwelijks tien minuten werd linksbuiten Martijn Vinke dusdanig hardhandig onderuit geschopt dat hij zich met een flinke knieblessure moest laten vervangen. We waren even vergeten dat Schiedam de stad van John de Wolf is!

Omdat wel gebleken was dat de scheidsrechter veel toeliet, zat er niks anders op dan de mouwen opstropen en er zelf ook stevig inkleunen. Dat is aan JO19-1 overigens wel besteed: niet veel later moest de aanslagpleger een "keekie” van Hidde Wolters incasseren waarbij deze ongeveer in de dug-out bij zijn coach op schoot belandde.

Ondanks het grote overwicht moest met de brilstand gerust worden. Het terreinpersoneel van PPSC was zo beleefd geweest om de deur van de kleedkamer op slot te draaien, waardoor de bespreking op het terras moest plaatsvinden. Afgesproken werd dat er verder "doorgecombineerd” moest worden om meer mogelijkheden dichter bij het vijandelijke doel te krijgen.

De tweede helft werd een waar kansenfestijn. Nu lukte het wel om de rappe vleugelflitsers Julian Heemskerk en Pepijn Weebers te bereiken. Nadat eerst nog enkele goede mogelijkheden onbenut waren gebleven, werd centrumspits Stan van Est onreglementair gestuit op de rand van het strafschopgebied. Stan nam de vrije trap zelf en schoot hem onbedaarlijk hard over de muur precies in de kruising: 0-1. Niet veel later raakte Pepijn Weebers de paal na een strakke voorzet van Julian Heemskerk, en wist Kevin Heemskerk de keeper bijna te verrassen met een verraderlijk afstandsschot.

Een klein tegenslagje moest nog overwonnen worden toen de scheidsrechter een kwartier voor tijd de bal lichtzinnig op de stip legde na een onduidelijke scrimmage bij één van de schaarse tegenaanvallen: 1-1. Maar enkele minuten later mocht ook Stan van Est van elf meter aanleggen nadat de doorgebroken Julian Heemskerk onreglementair gestuit was, en werd de marge hersteld: 1-2.

Nog één keer was het billenknijpen toen de foutloos keepende doelman Paul van Boven gestrekt naar de hoek moest bij een lage schuiver, maar kort daarna werd eindelijk één van de Schiedamse schoffelaars door de arbiter met een gele kaart heengezonden, en kon de wedstrijd op het gemakje uitgetikt worden.   

In opperbeste stemming werd de nadorst gelaafd op het zonovergoten terras, onder de luide klanken van een weergave van het concert van de avond tevoren. Tevreden constateerde aanvoerder Luuk van der Plas dat het "B4-gevoel” weer terug was, en dat het deze middag zelfs niet nodig was om het moraal van zijn manschappen te sterken met een passend verhaal uit de Heilige Schrift!

De Zeeuwse wapenspreuk "Luctor et Emergo” (strijdend kom ik boven) indachtig werd daarentegen vol optimisme vooruitgekeken naar aanstaande woensdagavond, waar Victoria’04 in Vlaardingen wacht en aansluiting met de middenmoot gerealiseerd kan worden.