Winterkampioen!

En als beloning: promotie naar de hoofdklasse!

De laatste weken was het een beetje druk met heel veel dingen en dus geen tijd gehad voor de laatste wedstrijdverslagen. We pakken het weer op bij de uitwedstrijd bij TOGB, de topper die glorieus werd gewonnen, maar waar we ook met nog meer blessures te maken kregen. Als na een doordeweekse training ook Uveys geblesseerd afhaakt voor de thuiswedstrijd tegen Zoetermeer is het echt tijd om te kijken wat we kunnen met invallers. Mink weet Kasper Visser (JO19-1 vorig seizoen) bereid te vinden om mee te doen en dus zijn we alsnog met 14 spelers.

De wedstrijd tegen Zoetermeer is niet één van onze beste. We komen snel op een 0-1 achterstand en lijken niet helemaal scherp te beginnen. Tijs maakt halverwege de eerste helft gelijk, maar na de aftrap komt Zoetermeer toch meteen weer op voorsprong. Te laat en nonchalant ingrijpen had weer een tegendoelpunt tot gevolg (1-2). Nog voor rust stelden we orde op zaken, want we zouden echt niet gaan verliezen van deze tegenstander. Een prima ploeg, maar niet eentje om van te verliezen. Owen bracht de gelijkmaker na goed doorjagen op de doelman en vlak voor rust was het invaller Kasper die, bijna met zijn eerste balcontact van de wedstrijd, de voorsprong tegen de touwen schoot (3-2) na een heerlijke steekbal van Mads. In een vrij saaie tweede helft weten beide teams zich niet te inspireren tot grootse daden. Wij geven niks weg en zorgen een kwartier voor tijd via Owen voor de definitieve beslissing (4-2). Een wedstrijd waarin het tempo soms wat omhoog mocht om het verschil nog beter in cijfers uit te drukken, maar het was precies genoeg zo vandaag.

In het Sinterklaasweekend gaan we een week later op bezoek bij Concordia. De tegenstander die al vier keer gelijkspeelde in deze competitie weet veerkracht te combineren met teambuilding en zou het ons graag lastig willen maken vandaag. Al na iets meer dan 10 minuten spelen weet Owen na een assist van Sietse de bal in te schieten (0-1). Er lijkt geen vuiltje aan de lucht en creëren de ene na de andere aanval. Echter zoeken we die te vaak door het centrum en trappen we elke keer in de buitenspelval of te graag vlaggende grensrechters. Lars raakt halverwege de eerste helft de paal en in de rust is er nog steeds niks aan de hand. Ook in de tweede helft geven we nauwelijks iets weg. We weten zelf tot voldoende kansen te komen, maar de bal wil er niet in. Lars, Owen en Mads waren het dichtstbij het moment om de wedstrijd te beslissen. Als we ongeveer 20 minuten voor tijd een hoekschop tegen krijgen en Uveys wilt uitverdedigen en de tegenstander de bal op doel wil schieten, fluit de scheidsrechter voor een strafschop. De speler van Concordia trapt tegen de voet van Uveys in plaats van tegen de bal en wordt beloond met een cadeautje. Het vroegtijdige Sinterklaas cadeautje wordt door de thuisploeg dankbaar uitgepakt: 1-1. In een slotoffensief kwam Finne nog gevaarlijk door, maar hij kreeg de verkeerde coaching om tot de juiste beslissing te komen in deze wedstrijd. Een gelijkspel: de eerste keer.

Het was even teleurstellend en stil in de kleedkamer na afloop, maar dat verdween snel toen het jaarlijkse Sinterklaas gedicht werd voorgelezen. In alle eerlijkheid deel ik hier niet het hele gedicht, maar het grootste gedeelte is wel hier terug te lezen. Samen met wat pepernoten, een chocoladeletter en een aardigheidje sloten we de dag tot nog gezellig af. Dat kreeg nog een verlenging omdat een groot gedeelte van het team die avond de wedstrijd van het Nederlands elftal tegen de Verenigde Staten keek in de kantine op de club.

Voorafgaand aan de derde en laatste wedstrijd in de competitie keek een nog groter deel van het team (incl. vrienden en vriendinnen) de kwartfinale van Nederland tegen Argentinië weer in de kantine. Wat er gebeurde na de gelijkmaker van Weghorst is niet te beschrijven, daar moet je bij zijn geweest om niet meer te vergeten ondanks het uiteindelijke resultaat. De teleurstelling van de uitschakeling sloeg om in een klein sneeuwballen gevecht(je) vanwege de neerslag dat een klein sneeuwlaagje veroorzaakte. Ook ging mijn gedachte direct naar de volgende dag, zouden we wel kunnen spelen?

Nadat ik rond 23.30 uur de club verliet was ik iets voor 07.00 uur weer terug om te kijken of de wedstrijden gespeeld konden worden. We starten met de O15 en O13. Ondanks lichte twijfel (vanwege gladheid) ging ook onze wedstrijd door. De doorslaggevende factor was toch wel dat we die wedstrijd anders waarschijnlijk niet meer zouden spelen. VVOR kwam naar de Hazelaarweg en we wilden revanche, tevens was een gelijkspel genoeg voor het winterkampioenschap. Terwijl de geblesseerde Tim zich zat te verbijten (niet alleen van de kou) op de bank nam dit keer Finne zijn plek op de nummer 10 positie in. Het zorgde voor meer creativiteit op die plek en dat leverde in de loop van de wedstrijd resultaat op. VVOR weerde zich kranig en hield de stand lang op gelijke hoogte. Ze creëerden zelfs de nodige kansen, maar voornamelijk Sietse wist die onschadelijk te maken. Daar begon enkele momenten voor rust ook een schitterende aanval die tot een doelpunt leidde. Die aanval had alles waar we al heel lang mee bezig zijn en nu perfect lukte (die perfectie kan niet altijd omdat je te maken hebt met een tegenstander, proberen mag wel vaker). Lars haalde de bal uit de drukte nadat hij die van Sietse had gekregen. Via Mads werd de bal snel verplaatst en kwam Willem in balbezit. Snel speelde hij de bal door op Finne die al gevaarlijk voor het doel kwam, maar het overzicht bewaarde en de bal breed speelde op Owen. De tegenstander was zo uitgespeeld dat hij zelfs nog tijd kreeg om aan te nemen om de bal vervolgens in het lege doel te schieten: 1-0! Een schitterende aanval!

In de tweede helft gooiden we de wedstrijd snel in het slot, nadat we VVOR nog even in de waan lieten dat er vandaag iets te halen viel (na onze 6-3 nederlaag in september). Als de doelman de bal slecht uittrapt weet Finn die te onderscheppen. Finne reageert vervolgens alerter op de afvallende bal en schiet de bal heerlijk in één keer tegen de touwen. Helaas zelfs te snel voor de camerabeelden. Een paar minuten later komt (weer) Finne tot een in eerste instantie mislukte vrije trap, maar via Mads en Tijs komt de bal weer bij Finne. Hij snijd de zestienmeter in en de doelman weet nog net redding te brengen op de gevaarlijke inzet. In de rebound scoort Willem alsnog ons derde doelpunt: 3-0. Een mooie eindstand waar meer wel mogelijk, maar niet nodig was. We waren helemaal compleet inclusief de eveneens de geblesseerden Maas en Daan en maakten een teamfoto. En om dit winterkampioenschap nog extra kleur te geven was er nog champagne en een klein feestje in de kleedkamer. De beelden daarvan spraken voor zich.

Een week later zag de wereld er al net zo wit uit en ontbraken naast de blessure gevallen ook Owen (examentraining), Willem en Lars (weekend weg…). De inspiratie en de scherpte ontbrak om tegen tweede klasser Ommoord JO19-1 echt iets te bereiken in de knock-out fase van de beker. De invallers, Jasper, Menno en Kanyé wisten niet voor dezelfde dynamiek te zorgen als de afwezigen. Voeg daar een beetje (onbewuste) onderschatting aan toe en de malaise is compleet. Met een 3-0 nederlaag… eerlijk… kwamen we nog goed weg…

Het bekeravontuur kwam daarmee al tot een teleurstellend en vroegtijdig einde en gingen we met een klein chagrijn en in mineur de winterstop in. Totdat de KNVB mij de volgende dag belde. Ze zouden voor de derde fase (sowieso nieuwe indeling) soepeler gaan omgaan met de dispensatie regel. Hierdoor zou het voor ons mogelijk zijn om met Maas (één jaar te oud – eigenlijk 3 dagen) in de hoofdklasse te spelen. De afgelopen weken hadden ons al laten zien dat er nog nauwelijks inspiratie was om tegen mindere teams als Zoetermeer, Concordia, VVOR en Ommoord echt goed te spelen. De uitdaging ontbreekt momenteel. Het enige ‘probleem’ dat overbleef was en is de regel dat je in de hoofdklasse nog maar 5 keer mag wisselen (en niet terug). Nadat de teamcaptains waren gevraagd naar hun mening trokken we de vraag ook door naar de groepsapp. Daarin was iedereen unaniem: ‘ja, we willen naar de hoofdklasse’. Die boodschap werd doorgegeven aan de KNVB en later in de middag kwam de definitieve bevestiging vanuit de KNVB. We worden na de winterstop ingedeeld in de hoofdklasse!

Inmiddels is die indeling bekend geworden. We spelen tegen eerdere oefentegenstanders DHL (4-4) en Excelsior R. (4-2) en tevens het oude team van Daan. We gaan op bezoek bij Blijdorp (de oude club van Maas) en krijgen ook weer VOC op bezoek, de JO19-1 ditmaal. Leuk voor Mads en hun trainer is een goede bekende van mij – het broertje van een speler van ons 4^eelftal, waartegen we nog een Dit is Voetbal! Cup wedstrijd tegoed hebben. Ook met de trainer van Capelle (het enige 2^e team in de poule) is er een langlopende connectie. Oliveo en DSVP hebben altijd goede teams in de hoofdklasse, maar waartegen we zeker niet kansloos zijn. Soccer Boys is een degradant uit de 4^e divisie. Wippolder en Bergambacht (ook gepromoveerd) zijn samen met eerste tegenstander Schoonhoven de grote onbekenden. Of we net als eerder alle wedstrijden zullen winnen… dat zal de tijd ons leren. Het belangrijkste: de uitdaging is terug!

Gek om te zeggen eigenlijk. Anderhalf jaar geleden (einde van het corona-seizoen) kreeg ik van meerdere mensen binnen de club het advies om lekker in de 2e klasse te gaan spelen, immers hadden niet veel spelers ooit hoger gespeeld. In de basis was ik het wel eens met de beredenering daarachter. Make it fun, they said. En tijdens de eerste (beker) fase vorig seizoen heb ik daar nog vaak aan terug gedacht en de vraag nog eens gesteld in de kleedkamer na de nederlaag in Geervliet. Maar inmiddels staan we al een jaar (winterstop vorig seizoen) bovenaan in de 1e klasse. En is het ‘make it fun’ gecombineerd met goed voetbal. En natuurlijk is het team in die periode ook op een aantal plekken veranderd. Na de 3-0 nederlaag in Geervliet namen we de uitdaging van de 1e klasse aan, met beide handen (en voeten). We nemen nu de uitdaging aan van de hoofdklasse na de 3-0 nederlaag bij Ommoord. Of we tot het zelfde eindresultaat gaan komen zullen we wel zien.

Ik geloof er in ieder geval in dat als we er zelf in geloven en dat combineren met goed voetbal, geconcentreerd verdedigen en scherpte voor het doel… we heel ver kunnen komen, als TEAM!

Het filmpje met het jaaroverzicht is er ook weer. Het was onmogelijk om alle momenten in 3 minuten te krijgen, zoals vorig jaar, dit keer duurt hij bijna 10 minuten (langer mag niet op de instagram pagina). Er zijn van afgelopen jaar ruim 450 (!!) foto’s en filmpjes van kansen, doelpunten, reddingen, feestjes, teamuitje, barbecue, kampioenschap, teamfoto’s op trainingen, spelers van de maand en nog meer feestjes en gezelligheid. Na een eerste selectie hield ik er nog ongeveer 200 over. In het uiteindelijke filmpje zijn er nog 130 momenten overgebleven met daarin natuurlijk heel veel doelpunten. Echter gaat het niet alleen om die doelpunten, maar ook (vooral) over wat er aan vooraf gaat en/of wat er direct na gebeurd. En niet alleen op het veld, maar ook er naast. Of tijdens de derde helft of op een ander moment. Make it fun, they said… remember.

Op 9 januari hervatten we na een winterstop van 3 weken de trainingen en op woensdag 18 januari spelen we (thuis) een oefenwedstrijd tegen Oranje Wit, voordat we op 28 januari beginnen aan het avontuur in de hoofdklasse. Er komt – in nog nader te bepalen vorm – weer een teamuitje aan en de club organiseert een feest op zaterdag 18 maart, die MOET alvast in de agenda!

Voor nu, allemaal een hele fijne, gezellige en veilige jaarwisseling en al het moois voor 2023 in goede gezondheid en tot snel op het veld en/of langs de lijn! Happy New Year!