Neptunus-Schiebroek 2 vecht zich naar finale nacompetitie

Wie zaterdagmorgen vroeg uit Rotterdam vertrok richting Hoek van Holland, voelde dat er iets bijzonders op het spel stond. Een halve finale van de nacompetitie speel je niet iedere week en dus werd er al om 09.00 uur verzameld voor de belangrijke ontmoeting met HVC'10 2. Die vroege start bleek achteraf misschien wel een voordeel. De voorbereiding verliep ontspannen, de sfeer was goed en op het gastvrije sportpark van HVC'10 stond een ruime kleedkamer klaar voor de Rotterdammers.

Na de overwinning op Smitshoek sloten opnieuw enkele versterkingen aan bij de selectie. Nabil, Max en Tom waren beschikbaar, Olaf meldde zich wederom bij de groep en daarmee had de technische staf voldoende mogelijkheden. Alleen Sebastiaan ontbrak noodgedwongen vanwege ziekte. Verzorger Hans was meegereisd naar Hoek van Holland om de spelers van wat nodige ontspanning te voorzien en de staf te ontzien van dubbele taken.

Onder toeziend oog van een flink aantal meegereisde supporters uit Rotterdam begon Neptunus-Schiebroek goed aan de wedstrijd. Al vroeg werd duidelijk dat de ploeg niet naar Hoek van Holland was gekomen om af te wachten. Owen dook al in de openingsfase gevaarlijk op in het strafschopgebied van HVC'10, maar kwam net niet tot een schot. Het initiatief lag in de eerste helft grotendeels bij de bezoekers, die meer balbezit hadden en probeerden het tempo te bepalen. Toch was het spel niet altijd even vloeiend. Dat was ook niet vreemd. Met enkele wijzigingen ten opzichte van de voorgaande wedstrijden was het zichtbaar dat automatismen soms nog gezocht moesten worden. Beide ploegen maakten slordige fouten die vooral voortkwamen uit de spanning van een wedstrijd waarin zoveel op het spel stond.

Hoewel Neptunus-Schiebroek het meeste balbezit had, was de grootste kans voor rust zelfs voor de thuisploeg. Na een snelle aanval verscheen een speler van HVC'10 in kansrijke positie, maar de inzet verdween gelukkig voor de bezoekers over het doel van Kaz, die verder nauwelijks serieus op de proef werd gesteld. Halverwege de eerste helft begon de defensie van Neptunus-Schiebroek steeds meer rust uit te stralen. Nabil speelde een sterke wedstrijd centraal achterin naast Kevin, terwijl Max aan de bal voor de nodige kalmte zorgde naast de sterk spelende Bruno. Daardoor kreeg HVC'10 steeds minder mogelijkheden om gevaarlijk te worden.

Een tegenvaller volgde vlak voor rust toen Maas na een ongelukkig moment met een enkelblessure niet verder kon. Olaf kwam binnen de lijnen en zou later een belangrijke rol gaan spelen in het verdere verloop van de wedstrijd. De rust kwam op een goed moment. Niet alleen vanwege de intensiteit van het duel, maar ook omdat er in de kleedkamer nog een aantal zaken besproken konden worden. Ondanks het doelpuntloze scoreverloop was er weinig reden tot paniek. De wedstrijd lag volledig open.

Vier minuten na rust leek die wedstrijd echter een vervelende wending te krijgen. Uit een hoekschop van HVC'10 ontstond een scrimmage voor het Rotterdamse doel. Terwijl spelers en supporters twijfelend om zich heen keken, wees de neutrale assistent-scheidsrechter aan de overkant naar de middenstip. Volgens hem was de bal over de lijn geweest. Tot op de dag van vandaag weet eigenlijk niemand het zeker, maar het doelpunt werd toegekend en Neptunus-Schiebroek keek plotseling tegen een achterstand aan.

Wie deze ploeg de afgelopen weken heeft gevolgd, weet echter dat juist op zulke momenten iets bijzonders ontstaat. De teleurstelling duurde slechts enkele minuten. Via een aanval die van de rechterkant naar de linkerkant van het veld werd verplaatst, kwam de bal bij Olaf terecht. De invaller controleerde een lastige bal uitstekend, passeerde zijn directe tegenstander en legde de bal vervolgens perfect terug in het midden van het strafschopgebied. Daar kwam Finne op volle snelheid ingelopen. Zonder aarzeling haalde hij uit en joeg de bal onhoudbaar tegen de touwen. De ontlading was enorm. Niet alleen omdat de gelijkmaker snel viel, maar vooral omdat het doelpunt precies verbeeldde waar dit elftal momenteel voor staat: veerkracht, geloof en energie.

De wedstrijd veranderde daarna van karakter. HVC'10 begon meer risico te nemen en kreeg in die fase ook de betere mogelijkheden. Kaz moest in deze fase wel een keer volledig gestrekt en voorkwam daarmee een belangrijke tegentreffer. De vermoeidheid van een derde wedstrijd in één week begon hier en daar zichtbaar te worden. Toch bleef Neptunus-Schiebroek knokken voor iedere meter. Menno was daarin opnieuw een voorbeeld voor de ploeg. Eerst als rechtsback, later zelfs in een meer aanvallende rol, bleef hij onvermoeibaar lopen en werken.

Tussendoor claimden de bezoekers nog een strafschop toen Jan doorbrak in het strafschopgebied. De bal leek een arm te raken en tegelijkertijd werd de aanvaller vastgehouden, maar de scheidsrechter vond het onvoldoende voor een penalty. Het was een beslissing die door de Rotterdamse aanhang met de nodige verbazing werd ontvangen. Diezelfde aanhang liet zich overigens de hele ochtend nadrukkelijk horen. Een mooie groep supporters was meegereisd vanuit Rotterdam om deze groep clubmannen te steunen in de halve finale. Hun aanmoedigingen waren de hele wedstrijd hoorbaar. Tegelijkertijd werd langs de lijn ook vastgesteld dat er best nog wat meer bekende gezichten hadden mogen staan op een dag waarop de ploeg opnieuw geschiedenis schreef.

Toen de wedstrijd zijn slotfase bereikte, leek verlenging steeds waarschijnlijker te worden. HVC'10 begon fysiek door zijn krachten heen te raken, maar hetzelfde gold voor Neptunus-Schiebroek. Na rust waren inmiddels Tom en Max vervangen door respectievelijk Jasper en Otto. Jasper had eerder die ochtend nog een tentamen moeten maken, maar stond nu doodleuk in een halve finale van de nacompetitie zijn minuten te maken. En juist hij speelde een belangrijke rol in het beslissende moment. In de laatste minuut van de officiële speeltijd bracht Owen de bal gevaarlijk voor bij de eerste paal. Jasper maakte het zijn directe tegenstander lastig door slim positie te kiezen, waarna de verdediger van HVC'10 onder druk de bal achter zijn eigen doelman werkte. 1-2. Waar de bal precies vandaan kwam of wie hem als laatste raakte, interesseerde op dat moment helemaal niemand meer. De ontlading was gigantisch. Spelers, staf en supporters beseften direct hoe dichtbij de finale ineens was gekomen.

In de blessuretijd kreeg Jasper zelfs nog de kans om alle spanning weg te nemen, maar tweemaal slaagde hij er niet in om de wedstrijd definitief te beslissen. Daardoor bleef het nog enkele minuten billenknijpen. Alsof dat nog niet genoeg was, kreeg Jan ook nog zijn tweede gele kaart van de middag voor een lichte overtreding. Een harde beslissing, die betekent dat hij de finale zal moeten missen. Met tien man moest Neptunus-Schiebroek nog een paar minuten overleven. Maar HVC'10 was leeg. Neptunus-Schiebroek was leeg. Iedereen was leeg. Toen de scheidsrechter uiteindelijk voor de laatste keer floot, was het duidelijk: het avontuur krijgt nog een hoofdstuk.

Door de 1-2 overwinning bereikt Neptunus-Schiebroek 2 de finale van de nacompetitie. Daar wacht zaterdag op het terrein van DSVP een ontmoeting met Schipluiden 2, een sterke tegenstander die vorig seizoen eveneens al dichtbij promotie kwam. Dat het niveau in de eigen competitie hoog lag, blijkt bovendien uit het feit dat ook Berkel 2 zich plaatste voor de andere finale. Samen met Capelle 3 strijden zij om de tweede promotieplaats. De twee winnaars van de finales promoveren rechtstreeks naar de eerste klasse. Voor de verliezers wacht nog een laatste herkansing, waardoor uiteindelijk drie van de vier finalisten zullen promoveren. Neptunus-Schiebroek is dus dichtbij. Heel dichtbij. Maar na drie gewonnen nacompetitiewedstrijden weet deze groep inmiddels ook dat dromen alleen niet voldoende zijn.

Nog één keer dezelfde energie. Nog één keer dezelfde inzet. Nog één keer dezelfde teamgeest. Dan kan een toch al bijzonder seizoen werkelijk onvergetelijk worden.