Neptunus-Schiebroek O23-1 – BVCB O23-3 (1-5, competitie)

Zaterdag 1 november 2025

Vuur, vlagen en veel bier.

Het was een zonnige zaterdagmiddag in Schiebroek. De lucht was blauw, de kantine goed gevuld, en de tap liep soepel. Alles leek klaar voor een mooie voetbalmiddag. Helaas gold dat niet voor ons spel. We ontvingen BVCB, de trotse koploper van de competitie.

Hun spel was snel, fel en genadeloos. Passes kwamen niet aan, duels werden verloren, en de communicatie was alsof we allemaal een andere taal spraken. In minuut 56 werd het 0-4. De hoop lag op intensive care, en de defibrillator was nergens te bekennen. Gelukkig was daar Olaf. In minuut 67 bracht hij wat leven in de brouwerij met een goal. Buitenspel? Absoluut. Maar de vlag bleef omlaag, dus tellen maar.

De tweede helft was iets beter. Invaller Daan Maathuis bracht energie en lef, maar Menno moest er al snel af met kramp, zijn vaste abonnementsblessure. BVCB bleef drukken, en in minuut 89 maakten ze er nog 1-5 van. Na deze goal voelde het alsof hun manieren tussen de smeuïge resten van hun afgefikte clubhuis achtergelaten waren. Sportief waren ze niet. Ellebogen vlogen in het rond, complimenten waren schaars. De scheids had het drukker met het tellen van overtredingen dan met het bijhouden van de score.

Maar toen kwam de derde helft. Bierpongtoernooi in de kantine. Hier lieten we zien waar we écht goed in zijn. De ballen vlogen over de tafels, de glazen stroomden rijkelijk, en de sfeer was onaangetast. Er werd gelachen, gezongen, en geproost op alles wat wél goed ging vandaag.

Dus ja, ze wonnen op het veld. Maar wij? Wij hebben de derde helft met dubbele cijfers gewonnen. En dat, beste BVCB, kun je niet trainen, dat moet je bouwen. Misschien een tip voor jullie volgende clubhuis.
 

"Als je slidet, dan lig je op de grond. Vervolgens moet je weer opstaan.” – Menno Schop