Neptunus-Schiebroek O23-1 – FC Zoetermeer O23-3 (3-3, competitie)
Zaterdag 22 november 2025Het was zo’n middag waarop zelfs de goudvissen bij Neptunus dachten: er hangt iets in de lucht. De koploper uit Zoetermeer kwam aanzetten met het borstje vooruit alsof ze al kampioen waren. En na een goed ingestudeerde teamfoto was ook Zoetermeer er klaar voor.
Binnen vier minuten stonden wij echter achter door een typische "we-zijn-nog-niet-wakker”-goal. 0-1, en we keken elkaar aan alsof de scheids ons net een belastingaanslag had laten zien.
Maar toen kwam het moment dat het hele complex nog jaren gaat citeren: hun keeper, die verdacht veel op Eminem leek maar dan met frituurvet in plaats van grip, liet de bal vallen alsof het een kokendhete bitterbal was. Chris stond erbij, keek ernaar, en dacht: dan doe ik het zelf maar. 1-1. Lang duurde de vreugde niet, want Zoetermeer scoorde weer met een gelukstreffer waar zelfs een kraslot jaloers op zou zijn. 1–2.
In de rust gooide coach Wilko er een legendarische tekst uit: "Als je wilt stunten, doe het nu.” Het klonk alsof hij ons wilde motiveren óf dreigen, maar het werkte.
Olaf, die eerder in de wedstrijd voor open goal stond en de bal richting buitenwijk stuurde, besloot na rust dat het tijd was voor eerherstel. Hij kapte, draaide, gleed langs de keeper en schoof koel binnen:
2-2.
En ineens roken we dat Zoetermeer wankelde. Toen kregen we natuurlijk weer een
totaal onzinnige tegengoal: een bal die door onze verdediging stuiterde alsof
hij Mika’s pretpillen op had. 2-3, maar niemand dacht dat dit het laatste woord
zou zijn.
En
toen kwam Olaf opnieuw, ditmaal minstens drie meter buitenspel — misschien
meer, de wetenschap is er nog niet uit. De scheids zag niets, wilde niets zien,
en Olaf tikte ‘m binnen. Na twee minuten wapperen stond hun vlagger erbij als
een soldaat die vergeten was dat de oorlog al voorbij is. 3-3, en weg was hun
koppositie.
De derde helft was zoals altijd onze grootste kracht: bier dat vloeide alsof het betaald werd per liter, sterke verhalen die elk kwartier sterker werden. Wel wisten we één ding: de koploper was geen koploper meer, en dat smaakte bijna net zo goed als het bier.
Graag gedaan BVCB.
De derde helft was zoals altijd onze grootste kracht: bier dat vloeide alsof het betaald werd per liter, sterke verhalen die elk kwartier sterker werden. Wel wisten we één ding: de koploper was geen koploper meer, en dat smaakte bijna net zo goed als het bier.
Graag gedaan BVCB.
‘"Als je wilt stunten, doe het nu.” – Wilko Poulie
