Neptunus-Schiebroek O23-1 – DHL O23-2 (2-1, competitie)
Zaterdag 7 februari 2026Intik-Olaf en een deltawerk van een verdediging.
Zaterdagmiddag. De tweede wedstrijd van het seizoen, maar wél de eerste die begon met een technisch mankement: veld 1 had besloten dat licht optioneel was. Dus verhuisden we naar veld 2, waar de lampen het tenminste nog wél wilden doen. Met twee leenspelers, Luuk en Daan M, en een krat Warsteiner dat al voor de aftrap meer discussie veroorzaakte dan onze opstelling, stapten we het veld op. Onterecht overigens, die kritiek. Maar goed, de bierpolitiek is niet van belang.
DHL kwam naar Schiebroek met een statistiek waar zelfs dat ene vriendenteam mee zou pronken: sinds oktober niet verloren, en een keeper van het eerste. Dit deed de spelers bibberen. Toch waren zij het die na 22 minuten toesloegen: 0–1. Een beetje tegen de verhoudingen, een beetje ongelukkig, maar hij telde. Gelukkig duurde het herstel niet lang. Mika zette druk alsof zijn leven er vanaf hing, Jonathan gooide er een voorzet uit die rechtstreeks uit een voetbalreclame had kunnen komen, en Olaf ging voor zijn zoveelste intikker. 1–1 in minuut 28.
Met ons gloednieuwe tactiekbord werd DHL in de rust ontleed alsof we een open boek lazen. Iedereen wist wat hem te doen stond.
Achterin stond Neptunus vervolgens als een deltawerk. Stevig, onverzettelijk, en elke counter van DHL liep stuk alsof ze tegen een betonnen waterkering renden. Eén verdediger kreeg zelfs de bijnaam; de Lotomba van Schiebroek. En toen kwam minuut 63: corner voor ons. Daan M, leenspeler van de dag, steeg boven iedereen uit en kopte hem binnen: 2–1. Veld 2 ontplofte, de hond langs de lijn hield het niet meer en ineens stonden we voor. Daarna werd het billenknijpen. DHL kwam, bleef komen, en had genoeg mogelijkheden om er 2–2 van te maken. Maar onze verdediging, ons keeperwerk en zo nu en dan wat gezonde chaos voorkwamen verdere schade. Na 90 minuten stond het: 2–1 overwinning op een ploeg die al maanden niet verloren had.
De derde helft was vervolgens van hoog niveau. Er werden atjes-arigato gezet
alsof het medailles waren, verhalen werden groter naarmate het bier vloeide, en
de sfeer was precies zoals je hoopt na zo’n zwaar bevochten overwinning.
